Mijn jeugd getuigde van allerlei activiteiten van traditioneel handenarbeid en kunstvormen binnen een kunstzinnig gezin. Wijlen mijn vader was een actieve Mak Yong choreograaf (een vorm van totaaltheater uit Noord-Maleisië). Naast dans speelde hij ook fluit en rebab. De rebab is de belangrijkste gebogen luit in de volksmuziek van Maleisië. Het is het leidende melodische instrument van de Mak Yong en wordt toegepast als begeleiding van de verteller. Vaak als ik aan het werk ben, hoor ik zijn muziek nog in gedachten alsof ik weer terug in die tijd ben van verkenning en ontdekking. 

      Hij leerde ons ook wajangpoppen te maken en ze op een natuurlijke wijze te bewegen, tot in het kleinste gebaar. Wij gebruikten die expressies weer voor onze eigen choreografie. 

       We leerden waardering en respect te hebben voor de natuur en haar schoonheid. De natuur geeft verdieping en verbeelding. Van aarde, kiezelstenen, rotsen en zeeschelpen tot takken en grillige wortels van oude bomen. Hij zei: de natuur praat met ons, we moeten luisteren en leren haar boodschap te begrijpen; zoals de krachten van wind, regen en brute donderstormen. 

        Elke uiting van de natuur heeft een betekenis en een bedoeling. Niets valt te veronachtzamen. Denk aan de golven van de oceaan of de dynamiek van de rivierstromen. Wij zijn onder de indruk van een bijzonder mooie zonsondergang en van een bijzondere kleuren van regenboog. Als we naar de sterren kijken, verwonderen we ons over de samenhang van de verschijnselen en de zingeving van natuur en leven. Zo hebben wij geleerd om zonder veel woorden uiting te geven  aan onze diepste emoties. We moeten trots zijn op onze talenten. Talent is het allergrootste geschenk in het leven. We zijn dan ook verplicht het te gebruiken om kleur, verdieping en perspectief aan het leven te geven. Zoals mijn vader altijd zei: het gaat om zuiverheid, focus en passie. Je hebt ze of je hebt ze niet.  

          Als tiener, vol met energie en nieuwe ideeën, was ik altijd actief in verschillende dans- en theateractiviteiten; ik heb vaak mee gedaan aan optredens en competities. Ik genoot enorm van de combinatie van kunst maken en optreden tegelijk. Voor ons is dans vanzelfsprekend om onze diepste emoties en gevoelens, zoals vreugde, verdriet en woede, uit te drukken. Het is als een ritueel om het tonen van eer aan de spiritualiteit van het leven en het vinden van een innerlijke harmonie te combineren. Iedere stap heeft zijn bedoeling en spreekt de taal van vrijheid, gracieus en beheerst. Het is als werken met klei; in de dans komen lichaam, geest en spiritualiteit als én geheel tot uitdrukking. Bewegingen hebben een symbolische functie en kunnen alszodanig de expressie zijn van en onderbewuste processen.

        Toen ik voor de eerste keer de gelegenheid kreeg voor een solotentoonstelling, ik was toen 13 jaar, wist ik dat dit een moment was om te groeien. Daarna heb ik in de regio en het hele land kunnen exposeren. Op mijn 15^de jaar werd ik genomineerd als beste toneelspeler in mijn land. Mijn vader zou trots geweest zijn als hij wist dat ik later internationaal ben doorgebroken. 

        Na het voortgezet onderwijs heb ik gekozen voor de opleiding grafisch vormgever omdat ik zocht naar de combinatie van moderne kunst, het maken van illustraties en het schrijven van stripverhalen. Ik werd geboeid door de schoonheid van air-brush, destijds vooral heel populair in Japan. Ik wilde deze techniek dolgraag beheersen. Tegelijkertijd bleef ik dansen als onderdeel van mijn carrière: voor mij was dans een belangrijk deel van mijn leven en gaf mij de nodige spiritualiteit. Ik heb enkele jaren in Kuala Lumpur gewerkt voor een reclamebureau.

        Toen mij later werk werd aangeboden als ontwerper voor een internationaal hotel voelde ik de uitdaging om ook andere materialen te gebruiken. Ik deed meer beeldhouwwerk dan grafisch werk. Mijn vaardigheid hiervoor werd ontwikkeld door mijn werk met ijs, boter, chocolade en zelfs met vruchten. Mijn echte passie voor beeldende kunst en menselijke bewegingen werd sindsdien duidelijk.

        Voor mij is de menselijke figuur de meest geschikte vorm in de kunst om over mensen en emoties te communiceren. Daarom laat ik mij niet beïnvloeden door een specifieke stijl of hype. Alles wat ik doe en de variatie van middelen die ik gebruik moeten aansluiten bij mijn stemming en het genre van mijn creatie. Ik leg mij niet vast op één bepaalde vorm. Mijn voorstellingsvermogen en artistieke vaardigheden worden dan ook zowel door abstract moderne als figuratie klassieke kunst stromingen beïnvloed.